Opublikowano

Wystawa „KRESOWO- GALICYJSKIE KORZENIE POLSKIEGO SPORTU”

Tym razem prezentujemy wystawę „Kresowo-galicyjskie korzenie polskiego sportu” przygotowaną przez zaprzyjaźnione Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów z Poznania.

Korzystając z okazji. Czy wiecie jakie są najstarsze polskie kluby sportowe?

  • 1903 – I LKPN Sława (od 1909 r. Czarni) Lwów ,
  • 1904 – Lechia Lwów,
  • 1904 – KLub Gimnastyczno-Sportowy przy IV Gimnazjum we Lwowie (od 1907 r., po połączeniu z Lechią Pogoń),
  • 1905 – Resovia 1906 – Cracovia,
  • 1906 – Zagłebie Sosnowiec,
  • 1907 – Warszawskie Koło Sportowe,
  • 1908 – Łódzki Klub Sportowy,
  • 1908 – Rewera Stanisławów,
  • 1908 – Hasmonea Lwów,
  • 1908 – Wisłoka Dębica,
  • 1909 – Concordia Piotrków,
  • 1909 – AZS Kraków 1910 – Widzew Łódź

Więcej ciekawych informacji na: http://www.lwow.home.pl/sport/sport.html

Opublikowano

„Sportowy świat dawnego Lwowa- Ludzie i miejsca”

W związku z bieżącą sytuacją w kraju, zapraszamy do obejrzenia wystawy planszowej „Sportowy świat dawnego Lwowa: ludzie i miejsca”, która dostępna jest dla zwiedzających w Muzeum Archeologiczno – Historyczne w Głogowie
– w wersji on-line.
Dwujęzyczna (polsko-ukraińska) wystawa prezentuje wybitne postacie ze świata sportu, których losy splecione są z dawnym Lwowem.
Fot. Zdzisław Lewandowski, GEK
 
 
Opublikowano

XII Uroczystości Kresowe organizowane przez Stowarzyszenie Pamięć Polskich Kresów w Zielonej Góra- Łężyce.

 Korzystając z zaproszenia przedstawiciel Stowarzyszenia „Głogowska Edukacja Kresowa” brał udział w podzielonogorskiej Łężycy w obchodach XII Uroczystości Kresowych. Z przyjemnością odwiedzamy zaprzyjaźnione Organizacje w regionie, bierzemy udział w ich wydarzeniach i zapraszamy na nasze, utrzymujemy stały kontakt.

Opublikowano

Spotkanie autorskie z prof. Krzysztofem Heyke „Zamurze – ślady polskie z Kresów po Syberię”

Uwaga – ze względów epidemiologicznych spotkanie autorskie zostało odwołane………

Zapraszamy na spotkanie autorskie z fotografikiem i podróżnikiem prof. Krzysztofem Heyke pt. „Zamurze – ślady polskie z Kresów po Syberię” w poniedziałek, 12 października, o godz. 18.00 w Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie.  Wstęp wolny.
 
Kim jest nasz Gość?
PROF. KRZYSZTOF HEYKE
Profesor zwyczajny dr habilitowany sztuk filmowych; fotograf, operator, podróżnik, wydawca.
Urodzony się w 1962 r. w Warszawie. Ukończył Instytutu Fotografii Artystycznej w Pradze (dyplom 1990) oraz Wydziału Operatorskiego PWSFTviT w Łodzi (dyplom 1991). Na zaproszenie Wojciecha J. Hasa, ówczesnego rektora uczelni, od roku 1992 prowadzi zajęcia z fotografii na Wydziale Operatorskim i Wydziale Reżyserii macierzystej PWSFTviT.
Swoje prace prezentował na ponad 190 wystawach indywidualnych w kraju i za granicą. Jest autorem fotografii do kilkunastu albumów; są to m.in.: Polska romantyczna (siedmiokrotnie nagradzany w konkursach na najpiękniejszą książkę); Kazimierz Dolny: znany i nieznany; Tam, gdzie lwowskie śpią orlęta; Polska. Duch Ziemi; Mazury – obrazy nostalgii, Cmentarz Łyczakowski; Cmentarz na Rossie: od świtu do zmierzchu; Katedra lwowska obrządku łacińskiego; Świątynie Kresów; Ludzie Kresów; Kresy. Zapomniana ojczyzna; Rękopis znaleziony w Paryżu. Wspomnienia Stanisława Morawskiego o Marii Szymanowskiej; Melancholia i poznanie. „Autobiografie” Elizy Orzeszkowej. Katedra Grodzieńska,
Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem.
Pomysłodawca i autor jedynej w Polsce publikacji albumowej, ukazującej kulisy władzy Premier w czerni i bieli dokumentacja ostatniego okresu rządów Jerzego Buzka).
Autor rozdziału poświęconego Polsce, który jest częścią prestiżowej publikacji Ludy świata.
Jeden z bohaterów książki W obiektywie. Mistrzowie polskiej fotografii.
Współpracował z magazynem „National Geographic”, jest także współautorem serii wydawniczych magazynu „National Geographic”– Między piekłem a niebem, Świat na talerzu, Na końcu świata.
Uczestnik i dokumentalista wypraw wysokogórskich m.in. w Himalaje, na Alaskę, Syberię, Kaukaz, Kilimandżaro, Aconcagua…
Od trzech dekad podróżuje po dawnych Kresach Rzeczypospolitej Polskiej oraz Syberii, rejestrując aparatem życie i ślady aktywności Polaków, a także ich potomków.
Jego fotografie znajdują się w zbiorach muzeów i kolekcjach prywatnych.
Opublikowano

Udany turniej piłkarski im. W. Chomickiego

Drużyna AP M. Murawskiego Zielona Góra zwycięzcą II Turnieju Piłki Nożnej im. Włodzimierza Chomickiego, który odbył się w sobotę, 3 października w Jerzmanowej. W wydarzeniu zorganizowanym przez GEK udział wzięło osiem drużyn. Oto ostateczna tabela wyników:
II GKS Krzemieniewo
III Zagłębie Lubin
IV Chrobry Głogów II
V Górnik Polkowice
VI Korona Wschowa
VII Chrobry Głogów I
VIII Sokół Jerzmanowa
Najlepszy zawodnik: Natan Kube, AP M. Murawskiego
Najlepszy bramkarz: Antoni Ziemiański, GKS Krzemieniewo
W rozgrywkach brały udział roczniki 2011 i młodsi. Turniej odbył się pod patronatem Prezydenta Głogowa. Organizatorem wydarzenia była GEK oraz GKS „Sokół” Jerzmanowa”. Puchary w imieniu organizatorów wręczyli dr Jan Walczak, prezes GEK oraz Jerzy Akielaszek, skarbnik.
Koordynacja całości Turnieju że strony GEK – Zdzisław Lewandowski.
Wszystkim młodym uczestnikom Turnieju serdecznie gratulujemy wspaniałej sportowej postawy!
 
Kim był Włodzimierz Chomicki?
To rodowity lwowianin (1878-1953), który w 14 lipca 1894 r. we Lwowie strzelił pierwszą w historii polskiej piłki nożnej oficjalnie odnotowaną bramkę. Mecz trwający jedynie 6 minut rozegrany został między drużynami sokolimi z Krakowa i Lwowa. Dzięki temu wydarzeniu 16-letni Włodzimierz Chomicki przeszedł do historii. Po II wojnie światowej Chomicki osiadł w Chocianowie (obecnie pow. polkowicki), gdzie znajduje się jego grób, a na nim płyta pamiątkowa.
Historię Włodzimierza Chomickiego przedstawił – Jerzy Pilecki
Opublikowano

Trzy lata działalności Stowarzyszenia „Głogowska Edukacja Kresowa”- obrona pracy licencjackiej przez Bartosza Mazurczyka, studenta Nowych Mediów PWSZ w Głogowie.

Zapraszamy do obejrzenia filmu na temat trzyletniej działalności Stowarzyszenia „Głogowska Edukacja Kresowa”, który został przygotowany w ramach pracy licencjackiej przez Bartek Mazurczyka, studenta Nowych Mediów PWSZ w Głogowie. Film przybliża dotychczasowe dokonania Stowarzyszenia GEK oraz jego założenia i plany. Miłego odbioru po uruchomieniu poniższego adresu:

www.tiny.pl/7p6lz

 

Opublikowano

Spotkanie autorskie z dr. Michałem Piekarskim w Teatrze im. Andreasa Gryphiusa (autor relacji – Bartek Mazurczyk)

„Muzyka we Lwowie”

Od Mozarta do Majerskiego. Kompozytorzy, muzycy, instytucje.

 

 To książka popularnonaukowa, stanowi pierwsze w piśmiennictwie polskim całościowe opracowanie dziejów muzycznych Lwowa od końca XVIII wieku do II wojny światowej (z zarysem od czasów najdawniejszych). Książka jest efektem wieloletnich prac dr. Michała Piekarskiego nad muzyczną historią miasta. Ukazuje, jak zmieniały się we Lwowie style w muzyce od klasycyzmu po dodekafonię, czyli od Franza Xavera Mozarta (syna Wolfganga Amadeusa) po Tadeusza Majerskiego. Szczególny nacisk został położony na przełom XIX i XX wieku, kiedy Lwów stał się najważniejszym miastem dla polskiej kultury muzycznej. Tam właśnie odbyło się wiele premier polskich oper (których nie można było wystawiać w Warszawie z powodu niesprzyjającej dla kultury polskiej polityki rosyjskich władz zaborczych), zaś w 1910 roku zorganizowano pierwsze obchody Roku Chopinowskiego. 

Publikacja koncentruje się na zachodnioeuropejskiej muzyce profesjonalnej, obejmującej twórczość kościelną, operową, symfoniczną i kameralną oraz na dziejach muzykologii i szkolnictwa muzycznego. Część pierwszą stanowi opis takich instytucji, jak teatr muzyczny, Galicyjskie Towarzystwo Muzyczne, Filharmonia, a ponadto kościoły i prywatne salony muzyczne. Część druga to biogramy kompozytorów, muzyków i muzykologów związanych ze Lwowem. Kryterium doboru postaci stanowiło ich aktywne i trwałe uczestnictwo w życiu muzycznym Lwowa. Wśród prezentowanych postaci znaleźli się przedstawiciele różnych narodowości: polskiej, austriackiej, czeskiej, żydowskiej i ukraińskiej. Dzięki temu została nakreślona możliwe szeroka panorama dziejów muzycznych Lwowa, składająca się w pełni na wielokulturową spuściznę kultury muzycznej miasta.

Istotną część książki tworzą materiały ikonograficzne pochodzące ze zbiorów archiwalnych (państwowych oraz prywatnych archiwów autora), a także współczesne fotografie miasta wykonane przez autora, na których widnieją domy i kamienice, w których mieszkali opisywani muzycy.